• thumb De nachtprogrammering wordt al een indrukwekkende zes jaar verzorgd door Max Thijssen (27). Hij begon ooit als fotograaf bij de eerste editie van de Parkpraot en stond als dj al een aantal keer op het Zomerparkfeest, en werd vervolgens bij de programmacommissie gevraagd voor de elektronische muziek. Hij denkt nog vaak met plezier terug aan het optreden van Kid606 in de Spiegeltent in 2006: "Dat was erg harde en chaotische breakcore, waarbij er nogal wat wenkbrauwen gefronst werden. Er stonden wat mensen te hakken, maar die raakten ook in de knoop met hun danspasjes omdat de muziek zo ingewikkeld was". Ook het optreden van Magda dat jaar is hem bijgebleven, net als Mala van Digital Mystikz in het daaropvolgende jaar.

    Zijn tip voor vandaag is Kelpe, die vandaag om 21:45 in de Tempel van de Gouden Noot staat. "Zijn sound is erg actueel, het ligt in de hoek van bijvoorbeeld Flying Lotus en Hudson Mohawke - die hier vorig jaar stond en een fan is van Kelpe. Vooral live is het een belevenis, omdat hij niet alleen met een laptop op komt dagen: hij neemt een drummer mee voor een spectactulaire show." Benieuwd? Kijk dan het onderstaande filmpje en zorg dat je er bij bent vanavond!

  • Foto-gaaf

    28-08-2010
    Het is half acht als ik in de spiegeltent sta te genieten van de eerste klanken van Megafaun. En dan hoor ik de klanken van een binnenkomende sms. Stik, vergeten het geluid uit te zetten. Vlug lees ik het bericht: 'Ben er voor je. Waar zullen we afspreken?' Het is een onbekend nummer. Maar geen onverwacht bericht: 'Half negen buiten bij de spiegeltent' stuur ik terug. Nog eenmaal krijg ik een James Bond-bericht terug: 'Prima, ik draag een beige regenjas'. Ik ben de volgende drie kwartier volledig voor Megafaun.
    Door Lucas Bremmers

    Eenmaal buiten aangekomen staat er een slanke blanke den op me te wachten. Het leek wel een fotomodel, met haar prinsessenachtige paardenstaart en haar porceleinen wangetjes. Maar het was niet iemand die voor de camera staat, maar erachter: Valentina Vos. De fotografe wiens foto's de volle vier dagen in het park hangen en waar je letterlijk niet omheen kan.

    Ik vraag haar wat ze er van vindt. Ze is overdonderd: het is de eerste keer dat haar foto's buiten de gebruikelijke context worden geplaatst. En dan ook nog zo groot. En zo veel. Maar ze is wel verschrikkelijk trots. 'Dit is mijn manier van werken, dit ben ik'. In het boek One Seventy Four portretteert zij de meisjes achter de modellen. Ze vond het nu echter vreemd dat er aandacht uitging naar de fotografe zelf. Daar waar ze het liefst haar foto's laat spreken, moest ze na het verschijnen van haar fotoboek ineens zelf gaan praten: er moesten interviews gegeven worden.

    Mensen waren blijkbaar geïnteresseerd in het meisje achter de fotografe. Ze genoot echter volop van de aandacht voor haar en natuurlijk voor haar boek. Vijfhonderd exemplaren gedrukt, meer dan de helft al verkocht. 'Vooral mensen uit Australië willen mijn boek!' Om die mensen geen poot uit te draaien, betaalt ze zelf de helft van de verzendkosten. 'Ik wil gewoon dat mijn boek verkoopt! Dan maar wat minder winst...'

    'Ik wil vijf jaar lang proberen om zo mijn geld te kunnen verdienen. Met foto's maken die ik de moeite waard vindt, die niet op commerciële gronden worden gemaakt.' Ik vraag haar wat ze gaat doen als dat niet blijkt te lukken. 'Hmm, dan wordt het maar 4 dagen in de week de foto-repo's voor de Wehkamp maken en 1 dag doen wat ik echt leuk vind.' Lachend loopt Valentina Vos weg met haar kersverse echtgenoot. Samen nog geen vijftig jaar oud, maar vorige week getrouwd. 'Zijn broer speelt bij The Mad Trist', roept ze me nog na. Ze kijkt nog een keer naar haar eigen foto-collage en lacht. 'Ziet er gaaf uit hè?' Ik kan alleen maar knikken. Ziet er gaaf uit.


    Foto's door Valentina Vos
  • thumb Ken je 'The Bonnie Situation' uit de neo-klassieker Pulp Fiction? Ja, inderdaad, dat gedeelte van de film waarin Vincent en Jules iemand per ongeluk zijn hoofd van de romp hebben geknald en de zaak opgelost en vooral schoongemaakt moet worden. Voor dat oplossen wordt 'The Wolf' erbij gehaald, een door Harvey Keitel gespeelde 'probleemoplosser': "I think fast, I talk fast and I need you guys to act fast". En dit personage is de grote inspirator voor de naam van de Geleense band 'DeWolff'.
    Door Lucas Bremmers

    Het optreden van 'The Wolf' duurde bij Pulp Fiction hooguit tien minuten. Er zijn live-uitvoeringen van nummers van DeWolff die langer duren. DeWolff is op muziekgebied namelijk geïnspireerd door de superbands van de jaren zestig en zeventig. Led Zeppelin, Deep Purple, Pink Floyd. Stuk voor stuk bands die live-optredens tot een hi-ha-happening maakten, indachtig de sfeer van destijds. Nummers met een duur van meer dan een kwartier waren toen geen uitzondering. DeWolff doet dat ook, zonder daarbij te vervallen in kopieergedrag.

    Want ze mogen zich dan wel laten inspireren door bovengenoemde bands, DeWolff is toch heel erg eigentijds. Al was het maar vanwege het feit dat de drie bandleden Pablo van de Poel, zijn broer Luka en Robin Piso samen ongeveer net zo oud zijn als Robert Plant, Ian Gillan of Roger Waters apart. Jonge honden met een onverwacht eigen psychedelische sound. En dan zijn ze ook nog afkomstig uit onze eigen provincie.

    Nadat ze in 2008 de finale van Kunstbende hadden gewonnen, kregen ze in augustus van dat jaar een platencontract - om nog geen twee jaar later de vloer aan te vegen op het Pinkpop-podium. De jonge band wist met zijn dampende, stampende rock de volledige massa ondersteboven te spelen. En waar de midzomer-wervelstorm het net niet lukte om de tent van de Zwarte Cross in Lichtenvoorde omver te blazen, daar deed DeWolff dat moeiteloos: het dak ging er af, de tent stond op de kop en werd bijna letterlijk afgebroken. 'Eén groot hoogtepunt!' blokletterde de festivalorganisatie op hun website over het optreden van de jonge muzikanten. Dat belooft wat. En ik verplicht bij deze iedereen om te gaan kijken. Op naar het hoofdpodium vanavond. Doe het! U wil dat ik het netjes vraag? Een asjeblieft zou op zijn plaats zijn? Om met de woorden van 'The Wolf' te spreken: "So, pretty please... with sugar on top!"


    DeWolff, Superknaller (HP) 22:45-23:45
  • thumb Op de Belgische TV werd niet zo lang geleden de kenniskwis 'De Slimste Mens Ter Wereld' uitgezonden. De naam van de uiteindelijke winnares is me ontschoten, maar de naam van de nummer drie is me wel bijgebleven: Bent van Looy, de in Parijs wonende componist en het creatieve brein van de Belgische band Das Pop.
    Door Lucas Bremmers

    Bent van Looy is al sinds de oprichting in 1994 frontman van deze Belgische band - die, naar eigen zeggen, 'popmuziek met een zwart randje' brengt. Dat zwarte randje is in elk geval niet letterlijk op het podium terug te vinden, want daar doet Das Pop juist zijn uiterste best om er een groot en vooral kleurrijk feest van te maken. Op de afgelopen editie van Rock Werchter werden er grote opblaasbare palmbomen vanaf het podium het publiek ingesmeten en werd het podium zelf versierd met vele zilveren ballonnen. Feest derhalve. En een ijzersterk optreden.

    Naast zijn vele talenten (van Looy is naast tekstdichter en zanger ook schilder en tekenaar) en status van 'op-drie-na-slimste-mens-ter-wereld-in-België' heeft hij samen met zijn band Das Pop ook op commercieel vlak een neusje voor het genereren van extra aandacht: de release van het album 'I Love' in 2000 ging gepaard met een uitgebreide opvallende t-shirtlijn. En het in 2003 verschenen 'The Human Thing' werd in 4 verschillende hoezen op de markt gebracht. Ook nu weer genoeg media-aandacht voor deze band.

    Door de deelname aan de eerdergenoemde kwis werd Das Pop bij een nog groter publiek bekend. Want buiten Studio Brussel (die de band vanaf het eerste uur zag zitten) gingen ook andere radiozenders hun nummers draaien. Ook waren ze regelmatig te gast op de Belgische tv om een optreden te verzorgen en zo bij een breed publiek onder de aandacht te worden gebracht. Slimme band, dat Das Pop.

    Gelukkig hoeft de groep het niet van trucjes als shirts, hoezen en kwisdeelnames te hebben. Daar prikken muziekliefhebbers zo doorheen. Das Pop is namelijk gewoon erg sterk in wat ze doen: kwalitatief goede muziek maken. Das Pop albums ademen stuk voor stuk een andere sfeer uit, maar zijn toch allemaal herkenbaar als 'typische Das Pop-pop'. Prettige muziek met zo nu en dan een zwart randje en af en toe zelfs een prettig gestoord randje. De slimste mensen van het ZPF staan vandaag in elk geval om half negen voor het hoofdpodium. Om te kijken en vooral te luisteren naar Das Pop!

    Das Pop, Superknaller (HP) 20:15-21:15

  • thumb De Parkpraot haalt niet alleen op papier de krenten voor je uit de Zomerparkfeestpap: ook online vind je hier dagelijks een nieuwe tip. Vandaag raadt filmprogrammeur Louk Voncken de Duitse animatiefilm Laufende Geschäfte aan, die om 22:45 wordt vertoond in de Kunstsuper (MU). "Ik kan er niet te veel over vertellen, want dan verklap ik alles al - de film duurt namelijk maar 9 minuten. Het is een Duitse animatiefilm over twee personages die op een vreemde manier dichter bij elkaar komen". Ondanks dat ze naast elkaar wonen, trekt het leven op totaal verschillende manieren aan ze voorbij. Op de dag dat ze eindelijk wel met elkaar in contact komen, verandert er een heleboel. "De film is vrij ambachtelijk gemaakt, en daarom visueel zeer de moeite waard. Bovendien sluit hij ook goed aan bij het thema van dit jaar".

    De filmtrailer van Laufende Geschäfte
  • thumb De parallel is zo gemaakt, het lijntje makkelijk getrokken en de brug staat er al: de overeenkomsten tussen 2 Many DJ’s en Villa zijn overduidelijk. Waar het eerstgenoemde duo al de Popsterstatus heeft bereikt, timmert Villa nog voorzichtig aan de weg. Komende donderdag nemen ze de afslag richting Venlo, met als eindbestemming het Julianapark.
    Door Gijs Lina

    Het Gentse studioproject Villa bestaat uit de dj’s Fredo & Thang (Frédéric De Smet en Trang Thung Thang) en een halve studiorat (Sebastiaan Vandevoorde). Ze maken Balearic disco, zeg maar de disco van nu - errug hip, in de hoek die er nu toe doet: Aeroplane, Lindstrom & Prins Thomas!

    Villa speelde zich het afgelopen jaar vooral in de kijker met het remixes van Tina Turner, Anita Meyer en Agnetha Fältskog. De twee maakten een briljante remix voor het Canadese Faunts en gooien nu ook hoge ogen met de mixplaat Cosmic Balearic Beats Vol. 2, die is verschenen op het (ook alweer) internationaal hoog aangeschreven Gentse platenlabel Eskimo Recordings. Laurent Garnier noemde het album "a perfect summer mix", en ook DJ Hell, Moby en The Hacker zijn fan!

    Muzikaal gezien grijpt het trio vooral terug op types als Quincy Jones, Giorgio Moroder of Vangelis, maar ook de edgy pop van Blondie, David Bowie en dus onze “eigen” Anita Meyer hoor je terug in hun sound. Wat volgt er nog meer? Meer remixes, touren, veel uren spenderen in de studio, een album…wie weet? Ze stonden afgelopen weekend op Lowlands’ tegenhanger Pukkelpop, nu dus op ons eigen Zomerparkfeest. Morgenavond zullen ze een funky dj-set weggeven in de Tempel van de Gouden Noot (ST), dus laat je meedeinen op de discogolven van Villa.



    Villa, donderdag 00:45 uur Tempel van de Gouden Noot (ST)